peculiar
جمعه 9 مهر 1395 :: نویسنده : feng lin
 她到他的城市出差,裝作很平淡地告訴了他。他也裝作很平淡智能咖啡機地對她說,好啊,等你忙完了,一起吃飯吧。他們有在一起吃飯的理由。因為,愛過……沒見過面的那種愛,傳說中柏拉圖式的那種愛,建立在電話線和網路上的愛。美好、浪漫,也脆弱,脆弱到等不到這愛開花的那一天,就被他扼殺了。他把這稱為理智和冷靜,他認為的男人應該具備的良好品質。半年過去,他以為自己已經忘了她。可知道她要來的消息,心裏還是有高興和喜悅。現在只需要半個小時的車程,就可以見到她,但時間成了問題,她要參加會議,他也有別的重要事情要做。距離還是有的。其實所有的距離都不算距離,真正的距離是恐懼,一個孩子對於火的恐懼,一條魚對於陸地的恐懼,一個動物對於槍支的恐懼—痛過的人都知道那樣的滋味。他發了短信,告訴她,“下次吧,時間充裕的時候,我們再見。一生那麼長,總會有再見面的時候……”隔了一個小時,她回了兩個字,“好吧”。到這裏,一切仿佛都已釋然。可她還是發了短信問他,到他那裏怎麼走。她放棄了自己要做的事情,對他說,哪怕就是體重管理見到10分鐘也好。他回復了短信。一生雖然漫長,也許這次錯過,所謂再見的機會,就像天際的流星,看得見,抓不到了。在等她的路口,見她遠遠走來,他忍不住,張開懷抱,擁抱了冬季寒風裏走來的她。她的圍巾,她的手提袋,她的溫暖的手,她的仿佛只有他才懂的信賴……他知道自己會擁抱她,正是因為對自己的知道,才會恐懼見到,恐懼愛像一粒倔強的種子,在冰天雪地的縫隙裏也能頑強地發芽生長。在咖啡館裏,淡淡地說著話,更多的時候各自無語地看著面前的杯子。她握著杯子的手,纖細,柔弱……他知道沒有足夠的時間把那雙手握在手中,以前沒有,現在沒有,以後也不會有“你的城市的夜景很美……”回到她的城市之後,她給他發了這樣一條短信。“見你的那幾十分鐘短暫得像夢一樣……”“我像是沒有去過你那裏……”“我也覺得你沒有來過……”愛很短。有些愛像花一樣,插在花瓶裏很好看,為了在很短的時間裏怒放,還可以剪傷勵志故事它的根部,撒上鹽。只是,開放之後是無盡的空虛。而一生也真的很長,有時候長到讓人不耐煩,想讓它快點兒過去。只是,偶爾在想到某個人的時候,僵硬而封閉的心會有些柔軟,會覺得在這漫長的一生裏,有些錯過是值得的。



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو